مثل یک رعد سفید

از میان صفحه های این سپهر مرده دل

باز هم خواهی رفت

مثل دیگر روزها...

گذر خواهی کرد

گر چه دانم اما...

تا دوباره ایی با سکوت و وحشت 

رو به روی خورشید

رو به رو با غربت...

روی یک صخره تاریک ز جنس افسوس

منتظر خواهم ماند

ای که رفتی تنها    خانه کردی در خاک

منتظر خاهم ماند...